نسخه چاپي 

همزمان با هفته محیط زیست و در راستای تحقق شعار "با هم برای مقابله با آلودگی هوا"اتفاق افتاد:

تدوین معیارهای دستیابی به زیست پذیری در کلانشهرها

دبیر کمیسیون شهرسازی و معماری مجمع شهرداران کلانشهرهای ایران از تدوین"معیارهای دستیابی به زیست پذیری در کلانشهرهای ایران "با تاکید بر شاخص های زیست محیطی خبر داد.

به گزارش روابط عمومی و اموربین الملل مجمع کلانشهرها ، مرجان گلی پور اظهار داشت : در راستای تحقق شعار "با هم برای مقابله با آلودگی هوا"و رسیدن به شهری زیست پذیر چنانچه مورد تاکید شهردار تهران و رئیس مجمع شهرداران کلانشهرهای ایران می باشد، کمیسیون شهرسازی و معماری مجمع شهرداران کلانشهرهای ایران اقدام به تدوین معیارهای دستیابی به زیست پذیری در کلانشهرها با تاکید بر شاخص های زیست محیطی نموده است. 

گلی پور تصریح کرد: این معیارها در قالب گزارش تخصصی در 8 بخش تهیه و تنظیم شده است و شامل مقدمه، مفهوم شناسی، اجزاء و ابعاد سکونتگاههای زیست پذیر، رویکردهای تحقیق در حوزه زیست پذیری شهرها، معیارهای جهانی شهر زیست پذیر، مولفه های در ارتباط با زیست پذیری و سنجش زیست پذیری می باشد و  در نهایت پیشنهادات این گزارش در خصوص معیارهای دستیابی به زیست پذیری در کلانشهرهای ایران با تاکید بر شاخص های زیست محیطی" ارائه می شود. 

گلی پور با بیان اینکه محیط زیست شامل سه زیرسیستم محیط طبیعی، محیط اجتماعی- اقتصادی و ساختار انسان ساخت است  اظهار داشت : در فرآیند تغییرات زیست محیطی شهرها هم دچار آسیب می شوند و هم موجب آن می شوند و این وضعیت در کلانشهرها به مراتب سخت تر و پیچیده تر خواهد بود که ناشی از عدم تعادل می باشد. 

دبیر کمیسیون شهرسازی و معماری کلانشهرها  افزود: این در حالی است می توان آلودگی هوا ، صدا ، منظر بصری و نوری،  ترافیک، افزایش جمعیت، حاشیه نشینی، افزایش میزان مصرف منابع طبیعی، افزایش درجه حرارت، تخریب عرصه های منابع طبیعی و باغ های شهری و .. را به عنوان فصل مشترک معضلات زیست محیطی کلانشهرهای کشور برشمرد. 

گلی پور در ادامه یاد آور شد : محور هر برنامه‌اي براي مديريت شهر، باید ارتقاي کيفيت زندگي فردي و اجتماعي با هدف بهبود سطح رضايتمندي شهروندان از زندگي در شهر باشد وتمامی زیر سیستم های محیط زیست را در بر گیرد.

وی افزود: در این راستا زیست پذیری شهری به عنوان"کیفیت زندگی" تجربه شده توسط ساکنان یک شهر یا منطقه یکی از مهم ترین مباحث و مسایلی مطرح است که توان و قابلیت یک مکان برای تامین نیازهای زیستی ساکنان اعم از مادی و غیرمادی و ایجاد بستر شکوفایی توانمندی های عموم شهروندان را تعریف می نماید و بهبود آن به ارتقای کیفیت زندگی شهروندان کمک زیادی می کند و به عنوان یکی از مولفه های کیفی محیط تحت رویه های طراحی، برنامه ریزی،  مدیریت شهری و رابطه ای که این سه رویه می توانند با مردم به عنوان بخش نرم و محیط به عنوان بخش سخت برقرار می نماید، قرار می گیرد.

وی در خاتمه یادآور شد : همچنین این رویکرد را می توان به عنوان یکی از مبانی اساسی توسعه پایدار شهری برآمده از افزایش آگاهی نسبت به الگوهای ناپایدار زندگی شهری دانست که در درازمدت موجب کاهش توان منابع محیطی می شود در حالی که دریافت این نوع تجربه مستلزم ارتباط نزدیک دستگاه شهرسازی با مردم بر پایه مشارکتی سازنده است و  به دنبال این توانایی ارتقا سطح کیفیت زندگی در زمینه پایدار مطرح می شود.

  • دوشنبه ٢٠ خرداد ١٣٩٨ - ١٣:٠٩
نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: